130 год з дня нараджэння Казіміра Малевіча (апытанне ЗБС “Бацькаўшчына”)
23 лютага спаўняецца 130 год з дня нараджэння вядомага беларускага мастака-авангардыста, заснавальніка супрэматызма Казіміра Малевіча. Ён нарадзіўся ў Кіеве, у сям’і кіроўцы цукравага завода. Вучыўся ў Кіеўскай маляўнічай школе Н.І.Марушка, наведваў заняткі Строганаўскай вучэльні жывапісу. У 1919-22 гадах выкладаў у Народнай мастацкай школе “новага рэвалюцыйнага вобраза” ў Віцебску. З 1923 па 1927 года – дырэктар Ленінградскага дзяржаўнага інстытута мастацкай культуры. З гэтай нагоды “Згуртаванне беларусаў свету “Бацькаўшчына” звярнулася да сваіх сябраў, вядомых мастакоў Беларусі з пытаннем “Як на вашу творчасць паўплывала мастацтва Казіміра Малевіча? ”
Алесь Пушкін: “У лютым 1996 годзе ў Віцебскай галерэі “У Пушкіна” ладзілася імпрэза прысвечана УНОВИС, імпрэза была прысвечана Казіміру Малевічу і праходзіла ў Ратушы. Куратарам быў Міхал Баразна і ўдзельнічалі такія вядомыя мастакі і мастацтвазнаўцы як Ігар Кашкурэвіч, Міхал Баразна, Алесь Пушкін, Васіль Васільеў, Андрэй Вярыніч, Пётр Васілеўскі, Лявон Міхлевіч і Вітальд Ляўчэня. На гэтай імпрэзе ладзіўся перфоманс прысвечаны Малевічу “Перамога сонца”. І па Віцебску былі расклеены вытрымкі з кнігі Малевіча “Маніфест УНОВИС”. Я захапляўся Малевічам і вядома пасля сканчэння вучобы па маёй просьбе быў размеркаваны на Віцебскі камбінат мастацтва. Менавіта ў Віцебску я адкрыў першую прыватную галерэю сучаснага мастацтва “У Пушкіна”, якая праіснавала з 1994 па 1996 гады і была адчынена з дапамогай беларусаў замежжа. А любімым творам Малевіча ў мяне з’яўляецца “Супрыматызм Духа” (1914).”
Рыгор Сітніца: “На маю асабіста творчасць паўплываў Казімір Малевіч вельмі моцна, хаця ён крыху іншага накірунка мастак чым я. Гэта вялікая постаць для ўсяго свету і ён ўплываў і будзе ўплываць у далейшым на творчасць маладых мастакоў.”
Мікола Купава: “Малевіч на мяне асабіса ніяк не паўплываў. Хіба што толькі пашырыў кругагляд у мастацтве наогул. Было проста цікава даведацца, што Казімір Малевіч не проста з Беларусі, а з роду Мякоты, па матчынай лініі Багдановіча таксама ў радаводзе былі Мякоты. А вядомы твор “Чорны квадрат” на маю думку, гэта канстатацыя безвыходнага становішча Беларусі ва ўмовах Расійскай Імперыі, пасля якога павінна надыйсці новае жыццё, але новае жыццё для беларусаў ўжо пачалося і нажаль Малевіч быў ад яго адарваны. “Чорны квадрат” падняў Беларусь да межаў сусветных мастацкіх стандартаў, а далей у Беларусі з’явіўся “Вянок” другога Мякоты - Багдановіча. А “Вянок” Багдановіча, гэта ўжо іншая беларуская вышыня ў сусвеце. Наша еўрапейскасць і сапраўднае адраджэнне было здзейснена Багдановічам, сваяком Казіміра Малевіча”.
Уладзімір Вішнеўскі: “На маю творчасць ніяк не паўплываў, мяне пакідае раўнадушным большасць яго прац. Я стаўлюся да яго не так раздута, як ставяцца мастацтвазнаўцы ў сваёй большасці. Думаю, што занадта філасофстваваць на гэты конт не трэба. Хаця студэнтам вядома знаёміцца з яго творчасцю трэба. На маю творчасць у розныя перыяды жыцця ўплывалі больш складаныя мастакі, са складаным мышленнем - Далі, Рэмбрант (асабліва яго графічныя працы), Дюрэр”.
”Інфармацыйны цэнтр МГА “ЗБС “Бацькаўшчына”
|